Dutch Nordic Ski-Jumping Team
Deze site wordt gehost bij:
Geschiedenis schansspringen |
|
Net zoals alle moderne noordse skisportonderdelen ontstond ook het schansspringen in Noorwegen. De eerste grotere jaarlijks gehouden schansspringwedstrijd vond plaats vanaf 1879 op de Huseybakken (bakken = schans) in Oslo. In 1892 verhuisde de wedstrijd naar de Holmenkollen. Deze geldt ook tegenwoordig nog als het mekka voor de noordse wintersport. Schansspringen behoort sinds de eerste winterspelen tot het Olympische programma. |
|
Algemene geschiedenis (ga direct naar de Nederlandse geschiedenis)
|
|
De techniek van het schansspringen heeft zich in de loop van decennia duidelijk ontwikkeld. In de begintijd zwaaiden de springers met hun beider armen en hielden ze hun ski's parallel. Later strekten ze hun armen naar voren of hielden ze strak langs het lichaam. De voorlopig laatste revolutie in techniek vond plaats begin 1990 jaren. Toen begon de V-stijl het te winnen van de parallel-stijl. Deze nieuwe techniek, voor het eerst gebruikt door de Zweed Jan Boklöv, zorgt door de veel betere aerodynamica voor sprongen die beduidend verder gaan. In het begin zorgde dit wel voor een mindere jury waardering, maar dit werd ruimschoots gecompenseerd door de grotere afstanden die met de techniek gehaald werden. Niet lang daarna werd deze techniek ook door anderen "omarmd". |
 Parallel stijl - Franz Keller 1968 |
Ook bij de landing worden stijlpunten verdiend met de "telemark". De telemark, die naar de Noorse provincie Telemark genoemd werd, omdat hij daar voor het eerst toegepast werd tijdens een sprong, is een soort "stap opzij", waarbij het achterste been duidelijk dieper gebogen wordt dan het voorste been. De zogenaamde "Kacherllanding" of parallellanding, wordt over het algemeen uit veiligheidsoverwegingen uitgevoerd door de springers bij extreem verre sprongen bijvoorbeeld. De jurywaardering is wel aanzienlijk lager.
Afstandrecords De verbeteringen in techniek, materiaal en training hebben -zoals in alle moderne sporten- voor een snelle recordontwikkeling gezorgd. Het eerste statistisch genoteerde afstandrecord in 1879 was 23 meter. Tot 1927 hebben alleen Noren dit record verbeterd, toen brak de Zwitser Bruno Trojani met 72 meter het wereldrecord. In 1936 werd voor het eerst meer dan 100 meter gesprongen door de Oostenrijker Sepp Bradl (101 m). In 1962 werd het record aangescherpt door de Duitser Peter Lesser tot 141 meter. In 1965 ging het naar 145 meter en in 1967 werd de 150 meter grens gebroken door de Noor Lars Grini. De eerste sprong voorbij de 200 meter grens lukte Toni Nieminen (Finland) in 1994 met 203 meter. Andreas Goldberger (Oostenrijk) bereikte deze afstand ook al eerder op dezelfde dag. Helaas voor hem gold het record niet doordat hij met hand de sneeuw (grond) raakte bij de landing (dit geldt als val). Daarnaast werden sprongen boven de 192 meter grens niet erkend. De FIS besloot in 1984 tot de invoering van een veiligheidsgrens. In het midden van de negentiger jaren werd deze veiligheidsgrens opgeheven. |
|
Het huidige record staat op naam van Bjørn Einar Romøren (Noorwegen). Het staat op 239 meter, op 20 maart 2005 gesprongen op 's werelds grootste vliegschans in het Sloveense Planica. Janne Ahonen (Finland) sprong in dezelfde wedstrijd één meter verder maar viel tijdens de landing. Het wereldrecord bij de dames staat met 200 meter op naam van de Oostenrijkse Daniela Iraschko. Dit rekord is overigens niet erkent. |
 Bjørn Einar Romøren 239 meter in Planica |
Meer (Nederlandse) geschiedenis: Deel 1: Skispringen, schansspringen en de noordse combinatie in Nederland
|
|
